„Twarzą w twarz z Jezusem”. Dorota Chotecka i Dorota Lenczewska u Bogdana Rymanowskiego.

Czy człowiek może po latach życia z dala od Kościoła nagle odkryć Boga? Czy można usłyszeć głos Jezusa i przez ćwierć wieku zapisywać słowa, które – jak wierzyła Alicja Lenczewska – od Niego pochodziły? I co dzieje się z taką historią, kiedy trafia ona na ekran?

O tym właśnie rozmawiają w najnowszym wydaniu „Rymanowski Live” aktorka Dorota Chotecka-Pazura oraz Dorota Lenczewska, bratowa Alicji Lenczewskiej. Rozmowa nosi znamienny tytuł: „Twarzą w twarz z Jezusem”.

To spotkanie jest szczególne, bo łączy trzy różne perspektywy. Jest dziennikarz, który stawia pytania. Jest aktorka, która musiała wcielić się w osobę przeżywającą doświadczenia mistyczne. I jest kobieta, która przez lata znała Alicję Lenczewską nie jako „mistyczkę”, ale jako członka własnej rodziny.

Alicja Lenczewska – zwyczajna nauczycielka i niezwykła historia

W centrum rozmowy znajduje się oczywiście Alicja Lenczewska, nauczycielka ze Szczecina, której życie po czterdziestce weszło na zupełnie inną drogę.

Jej historia jest tym bardziej interesująca, że nie zaczyna się od życia osoby głęboko zaangażowanej religijnie. Alicja przez lata pozostawała daleko od Kościoła, a w okresie PRL należała także do PZPR.

Przełom miał nastąpić podczas rekolekcji w 1985 roku. Wtedy – według jej późniejszych zapisków – rozpoczęły się doświadczenia, które sama odczytywała jako spotkania z Jezusem.

Z czasem zaczęła zapisywać swoje doświadczenia. Powstały w ten sposób obszerne dzienniki, których owocem stały się książki „Świadectwo” oraz „Słowo pouczenia”. Według informacji przedstawianych przez osoby zajmujące się jej spuścizną zapiski powstawały przez około 25 lat i obejmują setki zapisów.

I właśnie tutaj pojawia się najważniejsze pytanie całej historii: czy rzeczywiście były to słowa Jezusa, czy też osobiste doświadczenie religijne Alicji?

Rozmowa Rymanowskiego nie próbuje zamknąć tego pytania jednym zdaniem.

Dorota Lenczewska znała Alicję z zupełnie innej strony

Dorota Lenczewska jest bratową Alicji. To bardzo ważne, ponieważ jej relacja nie jest relacją osoby, która poznała Alicję dopiero po jej śmierci poprzez książki.

Ona znała ją z codzienności.

W jednym z wcześniejszych wywiadów wspominała, że Alicja była dla niej przede wszystkim zwyczajną kobietą – kimś, z kim można było siedzieć przy stole, rozmawiać, śmiać się i wykonywać najprostsze domowe czynności. Dopiero dzienniki pozwoliły jej zobaczyć drugą, znacznie głębszą stronę jej życia.

To chyba jeden z najbardziej fascynujących elementów całej historii.

Człowiek, który z zewnątrz wygląda zupełnie zwyczajnie, może przeżywać wewnętrznie coś, czego jego najbliżsi przez długi czas nie są w stanie dostrzec.

Dorota mówiła również o Alicji jako o kimś, kto dla rodziny stał się swego rodzaju „sumieniem i drogowskazem”. Sama Alicja miała zresztą niechętnie przyjmować takie określenie, jakby uważała, że nie należy przypisywać jej większej roli, niż rzeczywiście posiadała.

W tej historii jest również Sławek

Historia Alicji nie może być opowiedziana bez jej brata – Sławomira Lenczewskiego, męża Doroty.

To również niezwykle ciekawa postać. Sławek był człowiekiem bardzo wykształconym, znał 12 języków i pracował jako tłumacz przysięgły. Dorota poznała go w 1991 roku we wspólnocie Odnowy w Duchu Świętym. Rok później wzięli ślub, a w 1993 roku urodziła się ich córka Olga.

Rodzeństwo było ze sobą bardzo związane. Alicja nie założyła własnej rodziny i przez lata spędzała z bratem dużo czasu. Wspólnie podróżowali, chodzili do filharmonii i kina, mieli wspólnych przyjaciół.

Dlatego świadectwo Doroty jest tak istotne. Nie opowiada ona o postaci z odległej przeszłości. Opowiada o kobiecie, którą znała osobiście i której życie obserwowała z bliska.

Dorota Chotecka – od „Miodowych lat” do roli Alicji Lenczewskiej

Dla wielu widzów drugą bohaterką rozmowy będzie przede wszystkim Dorota Chotecka-Pazura.

Aktorka urodzona w Radomiu w 1966 roku ukończyła łódzką szkołę filmową. Popularność przyniosły jej między innymi role w „13 posterunku”, „Miodowych latach” i później „Ranczu”.

Widzowie przez lata przyzwyczaili się do jej ról komediowych i obyczajowych.

Tym razem dostała jednak zadanie zupełnie innego rodzaju.

Musiałaby zagrać kobietę, która przechodzi duchową przemianę i doświadcza – jak sama twierdziła – rozmów z Jezusem.

Film „Mistyczka”, wyreżyserowany przez Jana Sobierajskiego, przedstawia właśnie historię Alicji Lenczewskiej, a Chotecka wciela się w główną bohaterkę.

Aktorka musiała zagrać nie tylko człowieka, ale jego życie wewnętrzne

To jeden z ciekawszych tematów rozmowy.

Aktor może zagrać człowieka zdenerwowanego, szczęśliwego, zakochanego czy przerażonego. Ale jak zagrać doświadczenie religijne? Jak pokazać na ekranie coś, czego nie można zobaczyć?

W przypadku Alicji problem był jeszcze większy.

Chotecka nie miała przecież zagrać „świętej z obrazka”. Miała zagrać kobietę, która wcześniej prowadziła normalne życie, miała swoje zainteresowania, poglądy, słabości i historię – a dopiero później zaczęła doświadczać czegoś, co całkowicie zmieniło jej życie.

Dlatego istotne było dla niej spotkanie z ludźmi, którzy Alicję rzeczywiście znali.

I tutaj jej droga spotkała się z drogą Doroty Lenczewskiej.

Własne doświadczenia Choteckiej nadają tej roli dodatkową warstwę

W przypadku Doroty Choteckiej trudno całkowicie oddzielić aktorkę od człowieka.

Jej własne życie również nie było pozbawione momentów trudnych i przełomowych.

Chotecka i Radosław Pazura poznali się jeszcze podczas studiów. Przez wiele lat byli razem, zanim zdecydowali się na małżeństwo. Ich życie zmienił poważny wypadek samochodowy Radosława Pazury, po którym oboje przewartościowali swoje życie.

To doświadczenie sprawia, że historia przemiany człowieka nie musi być dla niej wyłącznie materiałem aktorskim.

Można oczywiście powiedzieć: to tylko rola.

Ale można również zauważyć, że aktor, który sam zetknął się w życiu z sytuacją graniczną, inaczej rozumie moment, w którym człowiek zaczyna pytać o sens, przemijanie, miłość i to, co naprawdę jest ważne.

Bogdan Rymanowski – dziennikarz, który tym razem pyta o wiarę

Trzecim bohaterem spotkania jest Bogdan Rymanowski.

To dziennikarz od lat kojarzony przede wszystkim z publicystyką i rozmowami z politykami. Pracował m.in. w Polsacie, a od 2018 roku był prowadzącym programu „Gość Wydarzeń”. Jego rozmowy z przedstawicielami różnych środowisk politycznych przez lata należały do najważniejszych programów publicystycznych Polsat News.

Własny kanał Rymanowski Live pozwala mu jednak prowadzić rozmowy znacznie szersze niż klasyczna polityczna publicystyka.

I właśnie dlatego pojawia się tutaj temat Alicji Lenczewskiej.

Rymanowski nie jest w tej rozmowie kaznodzieją. Jest przede wszystkim dziennikarzem, który stawia pytania.

Czy można rzeczywiście rozmawiać z Jezusem?

Co dzieje się z człowiekiem, który wcześniej żył daleko od Boga?

Czy można zweryfikować doświadczenie mistyczne?

To są pytania, które można postawić zarówno z pozycji człowieka wierzącego, jak i sceptyka.

Najważniejsze nie jest jednak pytanie: „czy to możliwe?”

W całej tej historii jest jeszcze jeden niezwykle interesujący wymiar.

Niezależnie od tego, jak ktoś ocenia mistyczne doświadczenia Alicji Lenczewskiej, pozostaje faktem, że jej życie przeszło ogromną przemianę.

Kobieta, która wcześniej żyła w określonym systemie wartości, po latach zaczęła całkowicie inaczej patrzeć na Boga, człowieka, cierpienie, przebaczenie i codzienne życie.

Jej zapiski nie koncentrują się wyłącznie na wielkich wydarzeniach. Właśnie przeciwnie – dotyczą również spraw codziennych, relacji z ludźmi, pracy nad sobą i odpowiedzialności za drugiego człowieka.

To zresztą zwraca uwagę osób, które analizowały jej historię. W opowieściach o Alicji powraca motyw zwyczajności: nie spektakularność, lecz codzienna wierność obowiązkom i ludziom.

„Mistyczka” – film o wierze, ale również o przemianie

Film Jana Sobierajskiego pojawia się więc w rozmowie Rymanowskiego nie jako zwykła produkcja biograficzna.

To próba opowiedzenia o doświadczeniu, którego nie da się łatwo przełożyć na język filmu.

W głównej roli występuje Dorota Chotecka, a w promocję i opowiadanie historii Alicji zaangażowani są również jej bliscy. Fundacja Filmowa Powołany podkreśla, że wokół filmu powstają rozmowy z rodziną, aktorami i twórcami, którzy próbują przybliżyć życie oraz duchowe doświadczenia Lenczewskiej.

Film „Mistyczka” wchodzi do kin 2 września 2026 roku.

I być może właśnie dlatego rozmowa Rymanowskiego pojawia się w dobrym momencie.

Nie każdy musi przyjąć interpretację Alicji Lenczewskiej.

Nie każdy musi uwierzyć, że rzeczywiście rozmawiała z Jezusem.

Ale warto zobaczyć historię kobiety, która – według świadectw swoich bliskich i własnych zapisków – przeszła niezwykłą drogę: od życia dalekiego od Kościoła do głębokiej wiary i wieloletniego zapisywania doświadczeń, które uznawała za rozmowę z Chrystusem.

A obok niej są trzy osoby, które patrzą na tę historię z zupełnie różnych stron: Dorota Lenczewska – rodzina, Dorota Chotecka – aktorka, która tę historię odtwarza, oraz Bogdan Rymanowski – dziennikarz, który próbuje zadawać pytania.

I być może właśnie dlatego ta rozmowa jest ciekawsza niż zwykła promocja filmu.

Bo w pewnym momencie przestaje być rozmową o kinie.

Staje się rozmową o tym, czy człowiek może naprawdę zmienić swoje życie – i co musi się wydarzyć, aby po latach zacząć patrzeć na świat zupełnie inaczej.

Obejrzyj rozmowę

„Rymanowski, Lenczewska, Chotecka: Twarzą w twarz z Jezusem” – YouTube

Spotkanie z Dorotą Lenczewską postawiło publicznie pytania o granice doświadczenia mistycznego oraz o to, jak takie przeżycia funkcjonują w polskiej sferze duchowej i medialnej.

Rozmowa z Dorotą Lenczewską, bratową Alicji Lenczewskiej — mistyczki i nauczycielki ze Szczecina — nie ograniczyła się do rodzinnej opowieści; była impulsem do analizy roli relacji osobistych w upowszechnianiu relacji mistycznych. Relacje rodzinne często pełnią funkcję pośrednika między sferą prywatną a publiczną: potwierdzenie ze strony bliskich nadaje doświadczeniom większą wiarygodność niż anonimowe świadectwa. To ma znaczenie dla przyjmowania takich narracji przez wspólnoty wiernych oraz przez media.

W rozmowie, w której udział wzięła także Chotecka, wyraźnie zarysowały się dwa wymiary: duchowy i społeczny. Pierwszy dotyczy interpretacji doświadczeń jako wymiaru religijnego i ich miejsca w praktykach duchowych; drugi — konsekwencji społecznych, od wpływu na lokalne wspólnoty po sposób, w jaki instytucje (np. Kościół, środowiska terapeutyczne) reagują na podobne świadectwa. Z punktu widzenia kultury publicznej, nagłaśnianie takich historii zmusza do rozmowy o kryteriach weryfikacji, odpowiedzialności medialnej i etyce przedstawiania osób doświadczających silnych przeżyć religijnych.

Duchowe dzienniki Alicji Lenczewskiej jako dokumenty osobiste nabierają w tym kontekście rangi źródła do badań nad fenomenem współczesnego mistycyzmu w Polsce — zarówno pod kątem treści, jak i funkcji społecznej. Warto przy tym zauważyć, że biograficzne potwierdzenia od członków rodziny mogą jednocześnie stać się polem konfliktu: między autentyzacją doświadczeń a ryzykiem mitologizacji osoby, wokół której powstaje narracja. W perspektywie długofalowej takie sytuacje wpływają też na to, jak społeczeństwo rozumie granicę między religijnym doświadczeniem a problemami zdrowia psychicznego.

Rozmowa za pośrednictwem mediów jak Rymanowski Live pokazuje, że temat mistycyzmu nie jest już wyłącznie domeną kościołów czy zamkniętych wspólnot. Jego obecność w przestrzeni publicznej wymaga od redakcji wyważenia opowieści ludzkiej z koniecznością kontekstu i rzetelnej informacji. To z kolei stawia pytania o standardy dokumentowania, nadając temu, co prywatne, publiczny ciężar.

Dla widza debata wokół Alicji Lenczewskiej i relacji rodzinnych z nią związanych może być zachętą do refleksji nad tym, jak przyjmujemy świadectwa duchowe: z ufnością, z krytyką czy z próbą pogodzenia obu postaw. Zaproszenie do oglądania tego spotkania jest równocześnie zaproszeniem do dyskusji o roli mistycyzmu we współczesnym życiu religijnym i medialnym. Zachęcam do obejrzenia całej rozmowy, by samemu wyrobić zdanie na temat poruszonych kwestii.

Źródło:
YouTube – Rymanowski Live