Bywa jednak, że największe osobniki aplikują większą dawkę, która może zabić pół miliona mysz lub 100 dorosłych ludzi. A zatem wąż ten dysponuje bronią, której jeden wystrzał, przynajmniej teoretycznie jest tak silny, że zdolny jest zabić kilka plutonów żołnierzy, grupę słoni, czy całą masę, setki, a nawet setki tysięcy mniejszych zwierząt.

To tajpan pustynny – siła jego jadu mogłaby wskazywać, że żywi się on bardzo dużymi zwierzętami, które trudno jest powalić – pojedyncza dawka jego jadu, gdyby została wprowadzona do krwioobiegu, prawdopodobnie zabiła by triceratopsa, czy nawet tyranozaura, a tymczasem wąż też żywi się niedużymi gryzoniami, głównie, szybkimi i zwinnymi szczurami długowłosymi. Z czego zatem wynika ta rozrzutność natury? Po co tajpanowi tak silny jad? Co ciekawe, wiele gatunków węży dysponuje jadem, którego siła, wydawałoby się znacznie przekracza potrzeby węża. Dlaczego?