A tymczasem we wczesnym średniowieczu niedźwiedziewystępowały powszechnie od Bałtyku aż do Tatr, były wszędzie. Wilki panoszyły się jeszcze liczniej – spotkać je można było w każdym lesie, dolinie, na łące. Nie były płochliwe jak dzisiaj – wtedy to one były w ofensywie – nie znały wszak smaku ołowiu, nie było jeszcze broni palnej. Podobnie było z innym dziś skrajnie rzadkimi, bądź całkowicie wymarłymi już, zwierzętami.

Dzicz była wszędzie, a człowiek starał się wydzierać jej małe fragmenty przy pomocy ognia i toporów. Ziemie polskie pod względem przyrodniczym wyglądały jak ścisły rezerwat, mało tego, wyglądały wręcz jak plejstoceński park z filmu sci-fi, bo obok stad żubrów biegały też liczne jeszcze wtedy stada wymarłych dziś turów, czy tarpanów. Tysiąc lat temu świat polskiej przyrody wyglądał zupełnie inaczej niż dziś.